Hallo,

Even een verhaaltje vooraf. Ik ben al enige tijd lid van de BBC Farscape-site. Daar is het plan ontstaan om, in afwachting van seizoen 5 (we blijven hoopvol gestemd), alle voorgaande afleveringen te herhalen. 'Plan B' houdt in dat iedereen die de afleveringen heeft op video of DVD, op dezelfde avond naar dezelfde aflevering kijkt en zich vervolgens naar de site begeeft om de aflevering te bespreken. Nu loopt dat niet echt storm, maar er wordt wel aan meegedaan en regelmatig worden er knap fraaie recensies geschreven.
Mede om mijn engels te blijven oefenen <!-- s:) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_smile.gif" alt="" title="Smile" /><!-- s:) --> ben ik daarin mee gaan doen en plaats regelmatig een stukje. Vanmiddag kreeg ik het idee om een hollandse versie van mijn verhaaltjes op deze site te plaatsen. Toevalligerwijs loopt 'Plan B' ongeveer gelijk op met het uitzendschema van Yorin.
Om een voorbeeld te geven plaats ik hieronder mijn recensie op 'The Flax' die, als ik het wel heb, afgelopen zondag door Yorin is uitgezonden.
Ik hoor graag wat jullie van dit idee vinden. <!-- s:D --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_biggrin.gif" alt="" title="Very Happy" /><!-- s:D -->

The Flax

Dit is een van die afleveringen die je, hoe vaker je hem ziet, steeds meer gaat waarderen. Natuurlijk speelt daarin het feit mee dat je het vervolg kent en weet hoe John & Aeryn naar elkaar toegroeien. En niet alleen zij, maar de hele 'bemanning'. Maar deze aflevering heeft alles in zich wat het kenmerkt als Farscape.

Interessant in deze aflevering waren de ontwikkelingen op verschillend niveaus. Allereerst natuurlijk gewoon het verhaal, verder de meer persoonlijke ontwikkeling van D'Argo, de interactie tussen Zhaan en Rygel en tot slot de ontluikende verhouding tussen John & Aeryn. Of wellicht moet ik het een soort voorhoede gevecht noemen van hun nimmer gezapige relatie.

Rygel was schitterend met zijn humeurig en weerbarstig gedrag. "Ik verveel me!"... hengst... "verveeld" ... hengst "verveeld"... Maar hij mag zich dan gedragen als een egoistisch en egocentrisch kind, hij is niet achterlijk. Toen het er op aan kwam om een spelletje blufpoker, versie-'buitengebied' (zoals dat hier vertaald wordt, geloof ik?), te spelen, was hij onverslaanbaar, onuitstaanbaar en onbetaalbaar. Was dit de eerste keer dat hij iets deed wat niet uitsluitend ten eigen voordele was?

D'Argo komt tot de ontdekking dat hij vrienden heeft en dat zijn eerste verantwoordelijkheid ligt bij wat hij heeft, zijn vrienden in nood, en niet bij wat hijzelf zoekt, zijn zoon. De keuze was moeilijk, maar hij maakt hem wel uiteindelijk. Aan het eind van de aflevering zegt hij tegen Zhaan dat hij op alle fronten verloren had, maar toch vergist hij zich. Hij ziet zichzelf nu minder als een individu in een ieder-voor-zich situatie en meer als een lid van een groep. En bijna hield hij er ook nog een nieuw vriendinnetje aan over. Het leven zit toch vol verrasingen!.

En dan hebben we ook nog John & Aeryn. Hun samenwerking was schitterend om te volgen. Ik ben geen (overdreven) romanticus, maar om hun gedraai te volgen is gewoon ontzettend leuk en soms ontroerend. Bijna samen sterven brengt mensen samen en dat bedoel ik niet (uitsluitend) fysiek. Tot een van de grappigste momenten van de aflevering behoort het einde, wanneer John voor de zekerheid vraagt of Aeryn wel het vrouwtje van haar soort is. Ik weet niet wat ze doet, waarschijnlijk gaat ze op zijn tenen staan, maar we mogen wel dat het antwoord inderdaad 'ja' is. Niet dat ik daaraan twijfelde. <!-- s:D --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_biggrin.gif" alt="" title="Very Happy" /><!-- s:D -->
Het mooiste vond ik toch Aeryns oprecht geamuseerde glimlach aan het eind. Ik kan me niet herinneren haar eerder zo ontspannen te hebben zien lachen. Langzaamaan begint ze te ontdooien.

Tot slot mijn favoriete citaat. Pilot "Oh sorry! Ik schijn de verkeerde comm te hebben ingedrukt."

Anton <!-- s8) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_cool.gif" alt="" title="Cool" /><!-- s8) -->
(PS. Ik heb de [engelstalige] DVD's thuis en lees eventueel de transcripts na op het internet, indien nodig. Vertalingen zoals ik die hier gebruik komen van mijn hand en kunnen dus afwijken van de op TV getoonde afleveringen.)

Wow Anton!

Gaaf man dat je er zo'n verhaal over kan schrijven. Ik heb het met plezier gelezen. Van mij mag je dit best vaker doen.

Gaaf hè hoe ieder karakter zijn/haar typisch eigen trekjes heeft en hoe ze samen met elkaar op Moya (moeten) leven. Langzamerhand worden ze een soort familie, alhoewel je dat van John en Aeryn natuurlijk niet kan zeggen.

mattymat schreef :
Dank je <!-- s:D --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_biggrin.gif" alt="" title="Very Happy" /><!-- s:D --> Een half jaar geleden dacht ik precies hetzelfde wanneer ik recensies van anderen las: Waar halen ze het allemaal vandaan! Nouja, elke aflevering van Farscape heeft eigenlijk stof te over om iets over te schrijven! Hou vaker je schrijft hoe makkelijker het gaat.

Een van de mooie dingen van Farscape is juist de karakter-ontwikkeling van de bemanning en hoe de banden onderling groeien. Meer dan je in andere series ziet, naar mijn idee.

Ik zal binnenkort nieuwe stukjes plaatsen.

Groeten
Anton

Kicks!

Fantastische idee Anton.

En die kleine dingetjes zij ook zo mooi, net die ene gezichts uitdrukking op dat ene moment, die wenkbrauw die net omhoog gaat. Blijven kijken en je ziet steeds meer.
Observatie!

Kijk ook eens een shakespear verzamel-boek in met voorbespreking/analyse van elk toneelstuk, komt ook zoveel boven over de karakters en het geheel.
Zou zo mee willen(!) doen, zal je de waslijst van het "waarom dan niet" maar besparen.



** afdwalen!!!! **
Even orden op zaken:
Deze thread ging over het starten van een "recensie lijst" en bevat een recensie van aflevering 1.13 The Flax. Voeg je eigen rec. toe.
Please continue:

Aaaaaah ja cool joh dat jij dat ook ziet en zo geweldig vind aan Farscape. Dat is ook wat ik er zo cool aan vind. Al die verschillende karakters bij elkaar geraapt op een schip... en dan mogen wij kijken wat er gebeurd!

Het is al weer een tijdje geleden dat ik hem gezien heb, maar ik vond het zeker een geslaagde aflevering (vooral qua verhaal)... Maar hij staat bij niet in de top 10 van beste afleveringen..

Zegt meer over de serie dan over de aflevering zelf hoor..

Voor mij is deze aflevering ook al weer een tijdje geleden, maar ik herinner me vooral de scenes tussen John en Aeryn. Ook het acteerwerk van Claudia Black vond ik zeer overtuigend, bijvoorbeeld in dit stukje:

CRICHTON: Aeryn, you should have kept working...finished the repair. At least one of us would have survived.

AERYN: To be sitting here alone now? I chose not to.

En het feit dat ze niet alleen wilde sterven geeft al aan dat Aeryn steeds een beetje 'menselijker' wordt.