“The Cylons were created by Man
They Rebelled
They Evolved
They Look and Feel Human
Some are programmed to think they are Human
There are many copies
And they have a Plan

47,875 survivors
In search of a home
Called Earth”
- Intro voor het tweede seizoen

Samenvatting

Lang geleden creëerde de mensheid robots genaamd 'Cylons' om het leven in de Twaalf Koloniën voor zichzelf makkelijker te maken. Aan de vreedzame samenleving kwam een bruut einde toen de Cylons op een dag besloten in opstand te komen tegen hun makers, met een lange en bloederige oorlog tot gevolg. Uiteindelijk werd er tussen beide partijen een wapenstilstand afgekondigd, waarna de Cylons vertrokken naar een andere planeet.

Er werd een afgelegen ruimtestation gebouwd, met als achterliggende gedachte dat de mensen en de Cylons elkaar hier zouden kunnen ontmoeten om diplomatische relaties te onderhouden. De kolonialen stuurden elk jaar een officier; de Cylons stuurden echter helemaal niemand. Veertig jaar lang hoorde en zag niemand meer iets van de Cylons … tot op de dag dat de Cylons vanuit het niets opduiken om een verrassingsaanval uit te voeren op de Twaalf Koloniën. Met behulp van nucleaire bombardementen weten ze binnen enkele uren bijna de gehele mensheid uit te roeien.

De enige overlevenden van dit drama zijn ongeveer 50 000 mensen, die zich ten tijde van de aanvallen niet op hun thuis planeten bevonden, maar toevallig interplanetair onderweg waren.

Met uitzondering van tientallen civiele schepen, weet maar één militair schip aan het inferno te ontkomen: de Galactica, een verouderd schip dat, net als zijn gezagvoerder, eigenlijk op het punt stond afgedankt te worden door het leger. Aangezien hij de hoogste nog levende officier is, besluit Commandant William Adama zijn schip weer in de allerhoogste staat van paraatheid te brengen, om het tegen de Cylons op te kunnen nemen.

Hij ondervindt daarbij grote weerstand van Laura Roslin, de net ingezworen president. Roslin, van oorsprong Minister van Onderwijs, is na de aanval het hoogste overlevende regeringslid en moet tegen wil en dank de taak van president op zich nemen. Roslin wil graag redden wat er nog redden valt door alle civiele schepen bij elkaar te verzamelen en zo ver mogelijk weg te vluchten. Adama, die Roslin in eerste instantie als niets meer dan een over het paard getilde schooljuf ziet, wil daarentegen blijven om tegen de Cylons te vechten.

Adama moet inzien dat Roslin gelijk heeft: tegen een overmacht kan de Galactica het onmogelijk opnemen. De beste optie is nu een nieuwe planeet te vinden in een poging de menselijke samenleving opnieuw op te bouwen. Roslin en Adama sluiten een ongemakkelijk verbond: hij zal de militaire leiding over de vloot op zich nemen, zij de politieke leiding over de civilisten. Dat de twee leiders er vaak compleet verschillende meningen op na houden maakt de zaak er niet eenvoudiger op.

Om de wanhopige vloot hoop op een betere toekomst te geven laat Adama in een toespraak weten dat hij de locatie van de legendarische dertiende planeet genaamd Aarde weet. Een leugentje om eigen bestwil blijkt later, aangezien niemand enig idee heeft waar de Aarde zich bevindt. Adama gelooft zelfs dat deze planeet helemaal niet bestaat en slechts een mythe is.

De Cylons hebben ondertussen in de gaten dat de Galactica en haar vloot de aanvallen hebben overleeft en maken het zich tot opgave alle overlevenden alsnog om te brengen. De vloot heeft geen moment rust; de Cylons liggen overal op de loer. Ze worden hierbij geholpen door menselijk uitziende Cylon modellen, die bijna niet van echte mensen te onderscheiden zijn. Meerdere van deze modellen zijn in de vloot tot op het hoogste niveau geïnfiltreerd.

Het gevaar loert ook van binnenuit: de wetenschapper Gaius Baltar heeft zich laten inpalmen door de mooie Cylon vrouw Six. Onbewust verplaatsen zijn loyaliteiten zich steeds verder richting de Cylons, terwijl de mensen om hem heen zijn mysterieuze gedrag afdoen als 'excentriciteiten' die bij een briljante geest horen. Zonder ook maar enig idee te hebben wat zich in die geest allemaal voor snode dingen afspelen ...

Serie Algemeen

Na het einde van BSG 1980 zijn er meerdere pogingen geweest om BSG terug op het scherm te krijgen, die allen op niets uitliepen. Uiteindelijk werd in 2003 aangekondigd dat er een herbewerking van BSG 1978 gemaakt zou gaan worden, maar zonder de originele acteurs en met een sterk veranderd verhaal.

De nieuwe BSG serie, onder leiding van producent/schrijver Ronald D. Moore (Star Trek, Carnivale), vond zijn oorsprong in een vier uur durende miniserie die in december 2003 door het Amerikaanse SciFi Channel werd uitgezonden. Deze miniserie behaalde hoge kijkcijfers, waarna onmiddellijk werd besloten de miniserie in een wekelijkse televisieserie te vervolgen. De eerste aflevering daarvan werd einde 2004 in Groot-Brittannië uitgezonden, de Noord-Amerikaanse première volgde in januari 2005.

De kritieken voor de nieuwe serie waren vanaf begin af aan lovend. Het project kreeg in de media vooral aandacht door de deelname van de gerenommeerde acteurs Edward James Olmos (Blade Runner, Miami Vice) en Mary McDonnell (Dances With Wolves, Donnie Darko). Veel BSG 1978 fans waren overigens minder blij met BSG 2003, omdat deze nieuwe serie compleet anders was dan het origineel.

Naar opzichte van de originele serie is er veel veranderd. De nieuwe BSG is gewelddadiger en serieuzer in opzet. Menselijk drama neemt een grote plaats in. Omstreden thema's als religie, extremisme, politiek en terrorisme komen aan bod. Ron Moore wilde namelijk dat de serie een weerspiegeling zou zijn van de Westerse samenleving na 11 september 2001.

De personages zijn ook harder geworden, als gevolg van ruwe omgeving waarin ze leven. Dit in combinatie met de andere veranderingen die het verhaal en de personages hebben ondergaan, is te zeggen dat de nieuwe serie geen echte 'herbewerking' is, maar meer een geheel nieuwe interpretatie van het oude BSG verhaal.

De serie telt in totaal vier seizoenen. Na afloop van het derde seizoen gaven de producenten aan dat het vierde seizoen tevens het laatste zou worden. Ondanks alle goede kritieken had de serie namelijk vanaf het tweede seizoen te maken gekregen met dalende kijkcijfers. In plaats van met een onverwachte stopzetting geconfronteerd te worden, hielden Ron Moore en zijn collega's de eer aan zichzelf. Op eigen iniatief werd besloten om de serie na het vierde seizoen ten einde te laten komen. Op die manier konden alle verhaallijnen tot een waardig einde worden gebracht. De laatste aflevering werd in maart 2009 uitgezonden.

Naar aanleiding van het succes van de serie werd in 2010 een spin-off uitgezonden: Caprica. Deze prequel speelt zich 50 jaar voor het begin van BSG 2003 af en gaat in op de ontwikkeling van de eerste Cylons.

In 2006 won BSG een prestigieuze Peabody Award voor uitmuntende televisie producties.